Całka nieoznaczona
Z Wikipedii
Należy w nim poprawić: Brak definicji (a raczej jest, ale jako własność).
Więcej informacji co należy poprawić, być może znajdziesz w dyskusji tego artykułu lub na odpowiedniej stronie. W pracy nad artykułem należy korzystać z zaleceń edycyjnych. Po naprawieniu wszystkich błędów można usunąć tę wiadomość.
Możesz także przejrzeć pełną listę stron wymagających dopracowania.
Całkę nieoznaczoną oznacza się symbolem wprowadzonym w 1686 roku przez niemieckiego matematyka i filozofa Gottfrieda Leibniza. Zatem gdy
, zachodzi wzór:

W zapisie tym funkcję f nazywa się funkcją podcałkową, zmienną x zmienną całkowania, zaś stałą C stałą całkowania.
Istnienie całki nieoznaczonej danej funkcji f jest równoważne istnieniu funkcji pierwotnej. Każda funkcja ciągła ma całkę nieoznaczoną (czyli ma funkcję pierwotną). Również niektóre funkcje nieciągłe mają całki nieoznaczone.
[edytuj] Twierdzenia
Twierdzenie 1 (addytywność)
Jeśli jest przedziałem oraz istnieją całki nieoznaczone funkcji
, to istnieje całka nieoznaczona funkcji f + g i zachodzi wzór:

Twierdzenie 2 (jednorodność)
Jeśli jest przedziałem oraz istnieje całka nieoznaczona funkcji
, to dla każdej stałej
istnieje całka nieoznaczona funkcji af i zachodzi wzór:

[edytuj] Przykłady