Chłodnia kominowa
Z Wikipedii
Chłodnia kominowa - budowla drewniana lub żelbetowa, która charakteryzuje się znaczną wysokością oraz przypomina swoim kształtem komin. Służy ona do schładzania przemysłowego wody w zakładach przemysłowych oraz energetycznych, które nie mają możliwości użycia do chłodzenia wody z rzeki, morza czy jeziora.
[edytuj] Zasada działania
Woda przeznaczona do ochłodzenia jest pompowana na szczyt chłodni i tam rozdeszczowana w jej wnętrzu po powierzchni zraszalnika. Opadając oddaje ciepło do powietrza, a dodatkowo część ciepła jest zużyta na odparowanie części wody (Odparowaniu ulega około 1,5% wody). Pozwala to na ochłodzenie wody do temperatury termometru wilgotnego, przeważnie niższej niż temperatura powietrza zewnętrznego.
Ochłodzona woda zbiera się w basenie zbiorczym na dnie chłodni i jest przepompowywana do systemu.
Dzięki dużej wysokości chłodni kominowych i podgrzewaniu powietrza w ich wnętrzu powstaje efekt kominowy, zwiększający przepływ powietrza od dołu do góry chłodni, a co za tym idzie- jej wydajność.
W Polsce największe chłodnie kominowe znajdują się w elektrowniach Bełchatów i Opole. Mają wysokość 132 m, srednicę u podstawy 105 m i wydajność 972 MW.