Twierdzenie Lebesgue'a o zbieżności ograniczonej
Z Wikipedii
Twierdzenie Lebesgue'a o zbieżności ograniczonej – twierdzenie w analizie i teorii miary stwierdzające, że granica odpowiednio ograniczonego ciągu funkcji mierzalnych jest całkowalna i jej całka jest granicą całek z wyjściowych funkcji.
Nazwa twierdzenia została wprowadzona dla uhonorowania francuskiego matematyka Henri Lebesgue'a.
Spis treści |
[edytuj] Twierdzenie
Załóżmy że:
- (a)
jest przestrzenią mierzalną z miarą,
- (b)
(dla
) jest funkcją mierzalną,
- (c) dla pewnej funkcji całkowalnej
mamy, że
dla wszystkich
i
,
- (d) dla wszystkich
istnieje granica
; niech funkcja
będzie zdefiniowana przez
dla
.
Wówczas funkcja f jest całkowalna oraz
-
i
.
Powyższe twierdzenie często formułuje się tak, że w (c) i (d) jest wymagana zbieżność prawie wszędzie, a nie dla każdego x.
[edytuj] Szkic dowodu
Załóżmy że są spełnione warunki (a)-(d). Najpierw zauważamy, że f jest funkcją mierzalną oraz (dla wszystkich
), a stąd f jest całkowalna. Zauważmy, że
(dla każdego x), więc możemy zastosować lemat Fatou do funkcji
. Ponieważ
, to otrzymujemy wówczas, że
Stąd już wnioskujemy że a zatem
. Ponieważ
, to możemy też wywnioskować, że
.
[edytuj] Przykład
Rozważmy odcinek (0,1) wyposażony w miarą Lebesgue'a λ. Dla liczby naturalnej zdefinujmy funkcję
przez
Wtedy dla
, natomiast
.
A więc nie można pominąć założenia (c) o wspólnym ograniczeniu tych funkcji.