Pierścień (matematyka)
Z Wikipedii
Zajrzyj na stronę dyskusji, by dowiedzieć się czego brakuje i – jeśli jesteś w stanie – uzupełnij braki.
Pierścień w matematyce jest uogólnieniem pojęcia ciała. Idea pierścienia wywodzi się z badania struktur podobnych do zbioru liczb całkowitych, w którym określono dodawanie i mnożenie liczb całkowitych, lecz nie dzielenie. Badaniem własności pierścieni zajmuje się teoria pierścieni.
Spis treści |
[edytuj] Definicja
Niech R oznacza niepusty zbiór, a dwuargumentowe działania określone w R.
Strukturę nazywamy pierścieniem, gdy:
- (R, + ) jest grupą abelową,
(mnożenie jest rozdzielne względem dodawania),
(mnożenie jest działaniem łącznym).
W literaturze spotyka się różne definicje pierścienia; czasem do podanej wyżej definicji dołączane są dodatkowe warunki. Przykładowo, często w definicji wymaga się istnienia elementu neutralnego mnożenia, a czasem wymaga się ponadto, by był on różny od elementu neutralnego dodawania (wyklucza to istnienie pierścienia zerowego). Aczkolwiek jest to praktyka rzadka, część autorów nie umieszcza w definicji pierścienia trzeciego z podanych wyżej warunków (warunku łączności mnożenia), a pierścienie spełniające ten warunek nazywa pierścieniami łącznymi. W dalszej części artykułu przyjmuje się jednak definicję podaną wyżej.
[edytuj] Typy pierścieni
Wyróżnijmy poniższe własności działań pierścieni:
(e - element neutralny mnożenia)
(e+-element neutralny dodawania).
Pierścienie, które spełniają powyższe własności, mają swoje specyficzne nazwy:
- pierścień spełniający własność pierwszą nazywamy pierścieniem przemiennym,
- własność drugą – pierścieniem z jedynką; własność ta jest często dołączana do definicji pierścienia,
- pierścień, który spełnia własności drugą i trzecią nazywamy pierścieniem z dzieleniem,
- pierścień spełniający własność czwartą – pierścieniem bez dzielników zera,
- pierścień, który spełnia własności pierwszą, drugą oraz czwartą nazywamy dziedziną całkowitości,
- pierścień spełniający własności drugą, trzecią i czwartą to ciało skośne (niekiedy także ciało),
- wreszcie pierścień, który spełnia wszystkie powyższe własności to ciało.
W praktyce najczęściej rozpatruje się niezerowe (czyli zawierające co najmniej dwa różne elementy) pierścienie przemienne z jedynką.
Ponadto, ze względu na inne własności, wyróżnia się następujące typy pierścieni:
- pierścień noetherowski,
- pierścień z jednoznacznością rozkładu,
- pierścień lokalny,
- pierścień główny,
- pierścień Euklidesa.
[edytuj] Wyróżnione elementy
Element neutralny dodawania w pierścieniu zazwyczaj nazywamy zerem pierścienia i oznaczamy przez 0. Każdy pierścień ma dokładnie jedno zero. Jest ono elementem neutralnym grupy abelowej (R, + ).
Każdy element pierścienia ma dokładnie jeden element przeciwny względem dodawania. Element przeciwny do a oznaczamy zazwyczaj przez − a.
Element neutralny mnożenia w pierścieniu (o ile istnieje) nazywamy zazwyczaj jedynką pierścienia i oznaczamy przez 1. Pierścień może mieć co najwyżej jedną jedynkę. Jeżeli jedynka istnieje, jest elementem neutralnym monoidu .
Element a pierścienia nazywamy dzielnikiem zera, gdy istnieje taki element b tego pierścienia, że .
Element odwrotny względem mnożenia (o ile istnieje) do elementu a pierścienia nazywamy zwykle odwrotnością a i oznaczamy a − 1.
[edytuj] Podstawowe własności działań
Z zawartych w definicji warunków wynikają następujące własności działań w pierścieniu (w twierdzeniach poniższych przyjmujemy, że R jest dowolnym pierścieniem:
- łączność dodawania (mnożenia) dla dowolnej liczby składników (czynników) – wynika z łączności w grupie addytywnej,
- rozdzielność mnożenia względem sumy dowolnej liczby składników (tzn. dla
mamy
– na podstawie indukcji matematycznej,
,
, a stąd ( − a)( − b) = ab,
i
.
[edytuj] Przykłady
Pierścieniami są:
- zbiór liczb całkowitych z naturalnymi działaniami
,
- dowolne ciało,
- wielomiany o współczynnikach całkowitych,
- ciało (nieprzemienne) kwaternionów,
- zbiór potęgowy danego zbioru X z działaniem różnicy symetrycznej (jako dodawaniem) i przekroju zbiorów (jako mnożeniem), czyli tzw. algebra Boole'a,
- pierścień liczb całkowitych Gaussa:
z działaniami dodawania i mnożenia liczb zespolonych,
- pierścień Zn,
- pierścień trywialny,
- pierścień zerowy.
[edytuj] Podpierścienie i ideały
Niech będzie pierścieniem.
Dowolny podzbiór nazywamy podpierścieniem pierścienia R, gdy jest on pierścieniem ze względu na działania
zacieśnione do zbioru S. W praktyce dla stwierdzenia, czy S jest podpierścieniem R wystarczy sprawdzić, czy spełnione są dwa następujące warunki:
,
.
Dowolny podzbiór nazywamy ideałem pierścienia R, gdy spełnione są dwa warunki:
,
.
W pierścieniach nieprzemiennych wyróżnia się ponadto ideały lewostronne i prawostronne, czyli takie podzbiory R, dla których spełniony jest pierwszy warunek i odpowiednio pierwsze lub druge zdanie koniunkcji drugiego warunku.
Oczywiście każdy ideał jest podpierścieniem.
[edytuj] Typy ideałów
W dowolnym pierścieniu nietrywialnym R istnieją co najmniej dwa różne ideały: R i {0} (w przypadku pierścienia trywialnego są one sobie równe). Nazywamy je ideałami trywialnymi. Wszystkie pozostałe ideały nazywamy ideałami właściwymi.
Ze względu na inne własności wyróżnia się następujące rodzaje ideałów:
[edytuj] Pierścień ilorazowy
Niech będzie dowolnym pierścieniem, a
dowolnym jego ideałem. Zbiór ilorazowy R / I z działaniami
określonymi:
,
jest pierścieniem, który nazywamy pierścieniem ilorazowym pierścienia R przez ideał I.
[edytuj] Morfizmy pierścieni
Niech będą dowolnymi pierścieniami.
- Homomorfizmem pierścieni R i S nazywamy dowolne odwzorowanie
takie, że
oraz
.
- Monomorfizmem nazywamy homomorfizm różnowartościowy.
- Epimorfizmem nazywamy homomorfizm typu "na".
[edytuj] Obraz homomorfizmu
Obrazem homomorfizmu nazywamy zbiór
, czyli zbiór takich elementów S, które są wartościami odwzorowania h na co najmniej jednym elemencie zbioru R.
Homomorfizm jest epimorfizmem wtedy i tylko wtedy, gdy
.
Obraz homomorfizmu jest podpierścieniem pierścienia S.
[edytuj] Jądro homomorfizmu
Jądrem homomorfizmu nazywamy zbiór
(gdzie 0S oznacza zero pierścienia S).
Homomorfizm jest monomorfizmem wtedy i tylko wtedy, gdy
(gdzie 0R oznacza zero pierścienia R).
Jądro homomorfizmu jest ideałem pierścienia R.
[edytuj] Izomorfizm
Homomorfizm nazywamy izomorfizmem wtedy i tylko wtedy, gdy h jest wzajemnie jednoznaczne, to znaczy gdy jest jednocześnie monomorfizmem i epimorfizmem. Odwzorowanie h − 1 istnieje (ponieważ h jest wzajemnie jednoznaczne) i również jest izomorfizmem.
Mówimy, że pierścienie R i S są izomorficzne, gdy istnieje izomorfizm (lub, równoważnie, izmorfizm
) i oznaczamy R˜S. W dowolnym zbiorze pierścieni relacja
izomorficzności jest relacją równoważności.
[edytuj] Homomorfizm kanoniczny
Niech R będzie dowolnym pierścieniem, zaś dowolnym jego ideałem. Odwzorowanie
określone h(a) = [a] jest epimorfizmem. Takie odwzorowanie h nazywamy homomorfizmem kanonicznym pierścienia R na pierścień ilorazowy R / I.
Zachodzi następujące twierdzenie, zwane podstawowym twierdzeniem o homomorfizmie pierścieni:
Jeśli jest epimorfizmem pierścieni R,S, to S jest izomorficzny z pierścieniem ilorazowym
(izomorfizmem jest odwzorowanie
określone g([a]) = h(a)) oraz
, gdzie
jest homomorfizmem kanonicznym.
[edytuj] Inne twierdzenia
[edytuj] O odwracalności elementów pierścienia skończonego
W pierścieniu skończonym każdy element jest odwracalny albo jest dzielnikiem zera.
[edytuj] Dowód
W pierścieniu mamy elementy Załóżmy, że element
nie jest ani odwracalny, ani nie jest dzielnikiem zera. Rozważmy następnie
iloczynów postaci
, gdzie
jest niemniejsze od zera i nie większe od
a
Otrzymujemy
wyników – musi zajść więc jeden z następujących warunków:
- jeden z iloczynów jest równy jeden –
jest odwracalne,
- jeden z iloczynów jest równy zero –
jest dzielnikiem zera,
- dwa iloczyny są sobie równe dla różnych wartości
(np.
). Ale wówczas korzystając z własności dodawania i aksjomatu 2 pierścienia otrzymujemy:
czyli jest dzielnikiem zera, co kończy dowód.