Kwarc
Z Wikipedii
Kwarc (Kwarzec) - minerał z gromady krzemianów.
Nazwa pochodzi od starogermańskiego kwarr (quarz) = zgrzyt - tak określali ten minerał niemieccy górnicy - lub/i słowiańskiego kwardy = twardy (kwarda = kwarzec).
Spis treści |
[edytuj] Właściwości :
- Wzór chemiczny: SiO2 - dwutlenek krzemu.
- Układ krystalograficzny - trygonalny – kwarc niskotemperaturowy; heksagonalny – kwarc wysokotemperaturowy,
- Twardość w skali Mohsa - 7
- Łupliwość - brak
- Rysa - biała
- Przełam - muszlowy
- Gęstość - 2,65 g/cm3
- Barwa - bezbarwny, biały, szary, odcienie barwy żółtej, pomarańczowy, różowy, brązowopurpurowy, fioletowy, zielony, czarny; rzadko niebieski.
- Połysk - szklisty; także tłusty lub woskowy
- Współczynniki załamania (dwójłomność): no = 1,544 i ne = 1,553 (długość fali ~ 590nm)
Zazwyczaj tworzy kryształy słupkowe wykształcone w postaci heksagonalnego słupa (o sześciobocznym przekroju), zakończonego ścianami romboedrów i podwójnych piramid. Oprócz struktury krystalicznej może tworzyć odmiany ziarniste, skrytokrystaliczne oraz naskorupienia i inkrustacje. Prawidłowo wykształcone kryształy są najczęściej spotykane w geodach, kawernach i szczelinach skalnych, gdzie tworzą szczotki krystaliczne. Kwarc jest kruchy, przezroczysty; może być bezbarwny i tworzy wiele barwnych odmian. Często zawiera inkluzje gazowe, ciekłe oraz stałe. Inkluzje stałe spowodowane przez różne minerały powodują zróżnicowanie barwy oraz wywołują ciekawe efekty optyczne takie jak: asteryzm, iryzacja, opalescencja, awenturyzacja. Znanych jest około 40 minerałów tworzących wrostki; kwarce zawierające wrostki bywają określane odrębnymi nazwami np. kwarc rutylowy, kwarcowe sokole oko.
[edytuj] Odmiany kwarcu
I. W zależności od temperatury wyróżniamy:
- Powszechnie występujący na powierzchni Ziemi kwarc niskotemperaturowy jest trwały w temperaturze do 573oC.
- Powyżej tej temperatury (do 870oC) tworzy się kwarc wysokotemperaturowy, który krystalizuje w układzie heksagonalnym. – kwarc ten nigdy nie występuje na powierzchni Ziemi w normalnych warunkach.
- znane są też odmiany polimorficzne substancji SiO2, do których należy: (krystobalit, trydymit)
Inne, znane modyfikacje krzemionki: coesyt, stiszowit, moganit, lechatelieryt - są wytwarzane sztucznie (nie występują w przyrodzie; uzyskuje się je wyłącznie drogą syntezy).
II. Kwarc jest minerałem bardzo pospolitym, posiada wiele odmian takich jak:
- Kwarc makrokrystaliczny:
- kryształ górski - przezroczysty
- ametyst - fioletowy
- kwarc różowy
- cytryn - żółty
- kwarc dymny - brązowy
- morion - czarny
- awenturyn - jasnozielony
- kwarc mleczny - biały
- kwarc niebieski = kwarc azurytowy też: szafirowy, lazurytowy, krokidolitowy
- kwarc zielony
- krystobalit
- Migotliwe odmiany kwarcu:- obecność wrostków azbestu lub krokidolitu daje odpowiednio:
- Kwarc skrytokrystaliczny:
[edytuj] Występowanie
Jeden z najpospolitszych minerałów. Składnik wielu skał magmowych (granitów, granodiorytów, pegmatytów), osadowych (piasków, żwirów, piaskowców, zlepieńców) i metamorficznych (gnejsów, łupków łyszczykowych, kwarcytów). Często występuje w formie żył kwarcowych. Jest rozpowszechniony na całym świecie.
Miejsca występowania: poszczególnych odmian kwarcu omówione zostaną na stronach dotyczących konkretnego rodzaju kwarcu, ale pięknie wykształcone, szczególne duże kryształy są spotykane: USA, Kanada, Brazylia, Urugwaj, Kazachstan, Ukraina, Madagaskar.
[edytuj] Zastosowanie:
- Jest stosowany przy produkcji materiałów ściernych,
- w przemyśle ceramicznym, szklarskim, budowlanym,
- stanowi ważny składnik sprzętu medycznego i naukowego - chociaż zastępowany jest kwarcem syntetycznym,
- optycznym, w elektronice (piezokwarc, wyświetlacz ciekłokrystaliczny),
- służy do wyrobu detergentów, farb, pasty do zębów,
- stosowany w jubilerstwie jako kamien ozdobny i jubilerski - zastosowanie gemmologiczne,
- jego odmiany są poszukiwane przez kolekcjonerów.
[edytuj] Bibliografia
- W.Szumann- „Kamienie szlachetne i ozdobne”;
- N.Sobczak – „Mała encyklopedia kamieni szlachetnych i ozdobnych”;
- R. Hochleitner – „Minerały i kryształy”;
- Leksykon Przyrodniczy – „Minerały”;
- Podręczny Leksykon Przyrodniczy – „Minerały i kamienie szlachetne”;
- K. Maślankiewicz – „Kamienie szlachetne”;
- C. Hall – „Klejnoty kamienie szlachetne i ozdobne”;
- G.G. Gormaz i J.J.Casanovas – „Atlas mineralogii”.