Nikołaj Wałujew
Z Wikipedii
Nikołaj Wałujew | |
Statystyki | |
---|---|
Pseudonim | The Russian Giant |
Kategoria wagowa | ciężka |
Kraj | Rosja |
Data urodzenia | 21 sierpnia 1973 |
Miejsce urodzenia | Sankt Petersburg |
Styl | praworęczny |
Bilans walk zawodowych | |
Liczba walk | 48 |
Zwycięstwa | 46 |
Nokauty | 34 |
Porażki | 1 |
Remisy | 0 |
No contests | 1 |
Nikołaj Wałujew, ros. Николай Валуев,(ur. 21 sierpnia 1973 w Sankt Petersburgu), bokser rosyjski, były zawodowy mistrz świata.
Jest jednym z najwyższych i najcięższych bokserów świata - mierzy 214 cm wzrostu i waży ok. 150 kg. Nigdy nie walczył amatorsko, a karierę boksera zawodowego rozpoczął dosyć późno, bo w wieku dwudziestu lat. Swój pierwszy pojedynek stoczył w październiku 1993, pokonując Amerykanina, Johna Mortona przez techniczny nokaut w drugiej rundzie.
W maju 1999 roku odbył walkę z Andreasem Sidonem, która później została uznana za nieodbytą (no contest). Sidon już w pierwszej rundzie był dwukrotnie liczony. W trzeciej rundzie sędzia zakończył pojedynek (ku niezadowoleniu widowni, która zaczęła buczeć i rzucać różne przedmioty w jego kierunku) i opuścił ring. Sidon namówił jednak Wałujewa do dalszej walki przez kolejne trzy rundy. Właśnie z powodu walki bez sędziego uznano ten pojedynek za nieodbyty.
W swojej dwudziestej pierwszej walce Wałujew zdobył tytuł mistrza Rosji, nokautując już w pierwszej rundzie Aleksieja Warakina. W kolejnych walkach potykał się z coraz bardziej wymagającymi rywalami. Pokonał między innymi na punkty Tarasa Bidenko i Boba Mirovica, a przed czasem kolejno Paolo Vidoza, Geralda Noblesa (dyskwalifikacja za uderzenia poniżej pasa), Atillę Levina (po tej walce ogłosił zakończenie kariery) oraz Clifforda Etienna.
W październiku 2005 roku stoczył z Larry Donaldem walkę eliminacyjną, decydującą o tym, kto stanie do pojedynku o tytuł mistrza świata organizacji WBA z Johnem Ruizem. Po wyrównanej walce sędziowie decyzją większości przyznali zwycięstwo Wałujewowi. Wielu komentatorów uznało to rozstrzygnięcie za bardzo kontrowersyjne.
Do mistrzowskiego pojedynku między Ruizem i Wałujewem doszło 17 grudnia 2005 roku. Ta walka także zakończyła się kontrowersyjnym wynikiem podjętym decyzją większości. Obóz Wałujewa słaby występ Rosjanina tłumaczył później kontuzją prawej ręki, odniesioną przed walką i ukrywaną w obawie przed niedopuszczeniem go do pojedynku. Wałujew został pierwszym rosyjskim zawodowym mistrzem świata. Jest też najwyższym i najcięższym mistrzem świata w historii.
Pierwsza obrona mistrzowskiego pasa nastąpiła 30 czerwca 2006 roku. Pretendentem do tytułu był Jamajczyk, Owen Beck. Rosjanin bez problemu wygrał walkę przez techniczny nokaut w trzeciej rundzie. O wiele więcej sił kosztowała go następna walka, z Monte Barrettem. Amerykanin przez długi czas stawiał mu opór. Wałujew położył go na deskach dopiero w ósmej rundzie, a następnie dwa razy w jedenastej. Po trzecim knockdownie na ring wskoczył trener Amerykanina wymuszając na sędzim przerwanie walki. Po tych dwóch walkach obóz Rosjanina był powszechnie krytykowany za to, że wybiera rywali spośród słabszych pięściarzy, niezasługujących na walkę o mistrzostwo świata.
Ostatnia jak na razie, trzecia obrona miała miejsce 20 stycznia 2007 roku. Wałujew zmierzył się w niej z innym olbrzymem, Jameelem McClinem. Walka ta jest uważana za "największą" walkę mistrzowską, ponieważ obaj pięściarze ważyli razem ok. 270 kg. Była to też pierwsza walka o mistrzostwo świata kategorii ciężkiej zorganizowana w Szwajcarii. Pojedynek zakończył się zwycięstwem Rosjanina w trzeciej rundzie po przypadkowej kontuzji kolana odniesionej przez McClaine'a podczas wyprowadzania ciosu.
14 kwietnia 2007 roku w Stuttgarcie, stracił tytuł mistrza świata, przegrywając na punkty z Uzbekiem, Rusłanem Szagajewem.